Porównania produktów z IronPDF

Dokumentacja produktu ma decydujące znaczenie dla jego długoterminowego sukcesu wśród programistów. Gdy zagłębiają się w temat i potrzebują bardziej zaawansowanych funkcji, jak szybko mogą znaleźć te materiały i czy dostępne są przykłady, które pomogą im zrozumieć te koncepcje.

W przypadku każdego z tych produktów przeszukałem dokumentację API pod kątem możliwości dodawania podpisów cyfrowych do plików PDF.

IronPDF

Dokumentacja API jest przejrzysta i dobrze zorganizowana, a po lewej stronie znajduje się spis treści z aktywnym filtrem. Pole wyszukiwania w prawym górnym rogu zawiera również filtr działający w czasie rzeczywistym i szybko wyświetla kilka artykułów na temat różnych komponentów zapewniających funkcje Signature. Witryna API posiada tryb jasny i ciemny, co jest przydatną funkcją preferowaną przez programistów.

Rysunek 15 – Wyniki wyszukiwania API IronPDF dla podpisu

Dokument klasy PdfSignature opisuje obiekt, ale nie zawiera żadnych linków do przykładowego kodu. Przeszukałem stronę ironpdf.com pod hasłem "podpis" i znalazłem przykładowy kod, który odwołuje się do obiektu PdfSignature w przykładzie IronPDF "Cyfrowe podpisywanie pliku PDF".

Aspose

Dokumentacja API Aspose przekierowała mnie do klasy PdfFileSignature, gdy szukałem hasła "Signature". Ta strona, podobnie jak strona IronPDF, zawiera szczegółowe informacje na temat klasy PdfFileSignature, ale nie zawiera żadnych linków do wersji demonstracyjnych ani opisu sposobu korzystania z tej klasy.

Wróciłem do strony głównej bazy dokumentacji Aspose w sekcji Aspose PDF for .NET Dokumentacja i wyszukałem hasło "signature". Następnie wyświetlono mi listę odpowiednich artykułów i kliknąłem na artykuł "Dodaj podpis do pliku PDF" na stronie Aspose Add Signature in PDF.

Syncfusion

Podstawowa strona dokumentacji Syncfusion dotycząca produktu do obsługi formatów plików PDF znajduje się pod adresem Syncfusion PDF File Formats Overview. Znalezienie jej wymagało kilku kliknięć na stronie. Nie musiałem daleko szukać, aby znaleźć przykład podpisu na pierwszej stronie dokumentacji.

Na stronie Syncfusion nie ma dokumentacji API dotyczącej funkcji podpisu cyfrowego.

iText

Dokumentacja API dla iText jest bardzo szczegółowa i generowana dla każdej wydanej wersji. Jest to standardowy wygląd i styl, który można spotkać w innych bibliotekach w Internecie. Wyszukiwanie podpisu pozwoliło znaleźć kilka klas z doskonałymi opisami tych funkcji, ale ponownie nie ma linków do przykładów.

Przeszukałem stronę internetową iText w poszukiwaniu przykładu podpisu, ale nie udało mi się go znaleźć, a zamiast tego wyświetliło się kilka artykułów na blogu ogłaszających nowe partnerstwa.

API udostępniane przez każde z tych narzędzi jest bardzo opisowe, a każde z nich ma własne podejście do zapewnienia programistom pełnego dostępu do tworzenia i zarządzania treścią dokumentów PDF. Na szczęście wszystkie frameworki posiadają kompletne podpowiedzi autouzupełniania, które zapewniają doskonałą dokumentację wbudowaną podczas pracy z ich narzędziami w nowoczesnym edytorze kodu, takim jak Visual Studio lub Visual Studio Code, który oferuje funkcje autouzupełniania.

IronPDF

Interfejsy API IronPDF ułatwiają bardzo trudne i złożone interakcje dzięki uproszczonym poleceniom, takim jak "RenderHtmlAsPdf", ale nadal zapewniają głęboki dostęp do tworzenia i umieszczania treści, zabezpieczeń, metadanych i formularzy dokumentu. Jako programista uważam, że te interfejsy API "odzwierciedlają mój sposób myślenia" o renderowaniu treści.

Nazwy i terminy używane przez interfejsy API IronPDF jasno wskazują, że renderujesz dokument lub tworzysz dokument. Właściwości czasu w niektórych ustawieniach są liczbami całkowitymi reprezentującymi milisekundy, podczas gdy wolałbym, aby był to natywny typ TimeSpan. Na koniec chciałbym, aby typy Settings i Options były wyposażone w nowoczesny, płynny interfejs API konfiguracji, taki jak ten:

var renderer = new IronPdf.ChromePdfRenderer(options => {
    options.RenderDelay = TimeSpan.FromSeconds(1);
});

var renderer = new IronPdf.ChromePdfRenderer(options => {
    options.RenderDelay = TimeSpan.FromSeconds(1);
});

Dim renderer = New IronPdf.ChromePdfRenderer(Sub(options)
	options.RenderDelay = TimeSpan.FromSeconds(1)
End Sub)

Syncfusion

Interfejsy API Syncfusion są przejrzyste i zapewniają bardzo szczegółową kontrolę nad sposobem interakcji z narzędziami konwertującymi. Nie ma tu żadnych skrótów, wszystko jest wymagane i musisz określić, jakich narzędzi używasz, ponieważ nie ma dostępnych ustawień domyślnych. Ustawienia są rozbudowane i zapewniają precyzyjną kontrolę nad wszystkim, w tym nad lokalizacją renderera WebKit na dysku.

Ta dodatkowa konfiguracja, choć w niektórych instalacjach nie jest potrzebna, sprawiała w przeszłości problemy użytkownikom, ale w przyszłych wersjach, które obiecuje Syncfusion, nie będzie już stanowić problemu.

Aspose

API Aspose jest niezwykle rozbudowane i zastanawiam się, czy w ogóle mają na celu zwiększenie produktywności programistów. Ilość konfiguracji potrzebnej do załadowania dokumentu ze strony internetowej jest zdumiewająca – dziesięć linii kodu, czyli dwa razy więcej niż w przypadku Syncfusion (pięć).

Przykładem tego jest fakt, że Aspose nie posiada interfejsów API umożliwiających określenie adresu URL do pobrania i konwersji.

iText

iText ma API podobne do Aspose, bardzo rozbudowane i umożliwia bezpośrednią interakcję z zapisywaniem w dokumencie różnych typów danych, ale nie jest jasne, jak tworzyć sekcje dokumentu. Biorąc pod uwagę, jak mało przejrzyste są interfejsy API i niską jakość dokumentacji, praca z iText jest w najlepszym razie trudna.

Strona referencyjna jest bardzo prosta, nie zawiera CSS, a jedynie tekst z linkami i obrazami.

Rysunek 16 — Strona referencyjna Static Web Tests

IronPDF

Było to proste zadanie składające się z trzech linii kodu, a wydajność wyglądała dobrze i wyniosła 835 ms. Jednak po otwarciu pliku PDF stwierdziłem, że żadne z obrazów nie zostało uwzględnione w renderowaniu, co jest rozczarowującym wynikiem przy domyślnej konfiguracji.

Po krótkich poszukiwaniach dowiedziałem się, że mogę dodać opóźnienie renderowania, a dzięki tej konfiguracji udało mi się wyrenderować plik PDF zawierający właściwe obrazy na stronie.

W wersji testowej narzędzia w wygenerowanym pliku PDF znajduje się znak wodny. W wersji z pełną licencją ten znak wodny nie występuje.

Rysunek 17 – Renderowanie statycznej strony przez IronPDF

Syncfusion

Syncfusion to była ciekawa, ale i trochę zagmatwana przygoda. Ich dokumentacja wspomina o kilku różnych sposobach renderowania i dostarczania HTML i PDF z różnymi numerami wersji i różnymi frameworkami, które wymagają innego kodu i konfiguracji, a także instalacji narzędzi binarnych, żeby wszystko działało jak trzeba.

Podobnie jak w przypadku wersji demonstracyjnej IronPDF, firma Syncfusion nie wyrenderowała obrazów na stronie i dostarczyła plik PDF z bardzo wąskimi marginesami.

W wersji testowej narzędzia w wygenerowanym pliku PDF znajduje się znak wodny. W wersji z pełną licencją ten znak wodny nie występuje.

Rysunek 18 – Renderowanie statycznej strony przez Syncfusion.

Aspose

Firma Aspose posiada bardzo jasny zestaw wskazówek dotyczących korzystania z jej narzędzi. Jednak, zgodnie z instrukcjami na ich stronie internetowej dotyczącymi konwersji strony internetowej do formatu PDF, występuje w nich poważny błąd, który uniemożliwia działanie tej funkcji. Ponadto ich narzędzie online służące do konwersji stron internetowych do formatu PDF przestało działać.

iText

Dokumentacja iText nie jest łatwa do znalezienia i musieliśmy przeczytać e-booka, aby uzyskać przykładowy kod, którego szukaliśmy, aby uruchomić ten przykład. Bez zmian w kodzie, bez dodatkowej konfiguracji i przy użyciu zaledwie czterech linii kodu wygenerowaliśmy bardzo estetyczny plik PDF bez znaków wodnych i z odpowiednimi marginesami.

Rysunek 19 – Renderowanie statycznej strony przez iText.

W tym teście używamy ESPN.com, strony sportowej, która ma na swoich stronach dużo CSS, obrazów i JavaScript. Biorąc pod uwagę, że Aspose nie sprawdziło się w prostym teście, pominęliśmy je w dalszej części. Do stworzenia tych zrzutów użyjemy tego samego kodu, który wykorzystaliśmy w ostatnim demo, zastępując jedynie adres strony internetowej.

Dla porównania, oto wygląd serwisu ESPN w momencie przeprowadzania tego testu:

Rysunek 20 – Pełne wyświetlenie strony ESPN.com w przeglądarce

Wyniki u góry oraz raport o stanie gry na środku ekranu są umieszczane za pomocą JavaScript, a wszystkie pozycjonowanie i kolory są obsługiwane przez CSS3.

IronPDF

Renderowanie IronPDF pozwoliło wiernie odtworzyć i załadować treści dynamiczne, jednak wygląda na to, że strona została wyrenderowana dla urządzenia mobilnego, a elementy treści zostały podzielone na oddzielne segmenty i ułożone w kafelki.

Rysunek 21 – Renderowanie ESPN przez IronPDF

Syncfusion

Syncfusion wykonało podobne renderowanie w "stylu mobilnym" z treścią ułożoną w pionowe paski. Utraciliśmy jednak kilka obrazów, które były dynamicznie ładowane przez witrynę ESPN, a także część formatowania czcionek:

Rysunek 22 – Renderowanie ESPN przez Syncfusion

iText

W tym teście biblioteka iText odmówiła działania i generowała wyjątek NullReferenceException, uniemożliwiając próbę renderowania strony internetowej.

Ostatecznym testem jest wygenerowanie pliku PDF z polami formularza na podstawie strony internetowej. Prosty formularz rejestracji do newslettera, który napisałem, jest dostępny w repozytorium GitHub i wyświetla się w przeglądarce Firefox z wykorzystaniem Bootstrap 5 w następujący sposób:

Rysunek 23 – Strona internetowa Form w przeglądarce Firefox

Uwaga: pole "State" jest polem rozwijanym, pole "Phone" jest polem typu "telefon", pole "Email" jest polem typu "e-mail", a pole "Shoe Size" jest polem numerycznym.

IronPDF

Iron naprawdę wyróżnia się w tym teście, szybko wyświetlając się w układzie dostosowanym do urządzeń mobilnych, o czym świadczy przycisk menu hamburgerowego w prawym górnym rogu. Znaki wodne na stronie są irytujące w wersji testowej, ale zostały usunięte w wersji z pełną licencją.

Wszystkie pola tekstowe są renderowane jako pola formularza PDF, z którymi mogę wchodzić w interakcję, z wyjątkiem przycisków opcji i pola wyboru na końcu. Pola tekstowe nie podlegają żadnej szczególnej walidacji ani wymogom dotyczącym zawartości, tak jak ma to miejsce w przeglądarce.

Rysunek 24 – Renderowanie formularza przez IronPDF

Syncfusion

Syncfusion wyświetliło coś, co wygląda na pełną wersję strony na komputery stacjonarne, bo nie ma tam przycisku menu hamburgerowego. Elementy formularza wyświetlane są na ekranie jako kwadraty, przyciski i pola, ale żadne z nich nie jest standardowym polem wprowadzania danych w formacie PDF. Linki w nagłówku i stopce, choć zasłonięte znakiem wodnym, są klikalne.

Rysunek 25 – Strona formularza wygenerowana przez Syncfusion

iText

iText był zdecydowanie najszybszym z trzech frameworków w renderowaniu treści. Jednak ta szybkość miała swoją cenę. Ich renderowanie dostarczało tagi kotwic, które po kliknięciu umożliwiały nawigację, ale nie prowadziły do oryginalnej strony internetowej. Całe formatowanie z Bootstrapa zostało utracone, a wszystkie pola formularzy były renderowane jako zwykłe pola.

Rysunek 26 – Strona formularza wygenerowana przez iText